Meraklı Ayşe, arkadaşı sincaptan bugün ağaçların çok önemli bir toplantı yapacaklarını duymuştu. Ağaçlardan izin alarak toplantıyı katılmak istediğini söyledi.
        Toplantıyı büyük çınar ağacı başlatmıştı.
        - Arkadaşlar! Bugün burada ağaçların karşılaştıkları sıkıntıları dinlemek üzere toplanmış bulunuyoruz. Hepiniz hoş geldiniz, dedi.
        Daha sonra çam ağacı söz aldı.
        - Geçen hafta pikniğe gelenler piknik ateşini söndürmeden gidince neredeyse kül oluyorduk. Fil ve arkadaşları yangını büyümeden söndürdüler. Böylelikle büyük bir felaketi de önlemiş oldular.
        Elma, armut, kayısı, şeftali ve birçok meyve ağacını temsilen kiraz ağacı konuşmaya başladı.
        - Bizler hayvanlara, insanlara faydalı olalım diye bol bol meyve veriyoruz. Ama bazı çocuklar meyveleri yemiyor, çürütüp çöpe atıyor. Çocukların bol bol meyve yemesi gerekiyor. Bizler bu duruma çok üzülüyoruz, dedi. Söğüt ağacına sıra gelmişti.
        - Ormandaki bazı hayvanlar ve yaramaz çocuklar dallarımızı kopartıyor, bize zarar veriyorlar, dedi.
Ayşe bir köşede kızararak ağaçları dinliyordu. Sıkıntıdan ter içinde kalmıştı.
        Palamut ağacı:
        - Arkadaşlar biliyoruz ki ağaçtan yapılan masa, sandalye, dolap, oyuncaklar ve...
        Çınar ağacı tekrar söze başladı:
        - Arkadaşlar! Hepiniz haklısınız. Ayrıca biz ağaçların canlılara sayılamayacak kadar çok yararları vardı. Havayı temizliyor, güçlü köklerimizle toprağı sıkıca tutuyoruz. Toprak kayması ve sel baskınlarını da önlüyoruz. Birçok hayvan da ormanda yaşıyor. Onlara ev sahipliği yapıyoruz, diyerek sözlerine devam ediyordu.
        Ayşe toplantının sonuna kadar kalmak istiyordu ama hava kararmaya başlamıştı. Eve gitmek için izin alarak toplantıdan ayrıldı.
        Ertesi gün okula giden Ayşe, toplantıda duyduklarını, ağaçların yararlarını arkadaşlarına tek tek anlattı. Öğretmeni de Ayşe’ye teşekkür etti.
        Öğrenciler ve öğretmenleri doğayı ve yaşadıkları çevreyi temiz tutmaya ve korumaya söz verdiler. Bütün kasabada ağaç dikme kampanyası başlattılar. Ayşe, arkadaşları ve ağaçlar artık çok mutluydu.